هفت مثقال اول ادويه در قدرى آب كه مناسب دوا باشد بايد طبخ كرد و به نيم آورده از كرپاس گذرانيده صافى ساخته گلقند مذكور درو حل كرده نيم‌گرم بر نهار بايد آشاميد غذا نخودآب با شيرهء مغز تخم معصفر بايد داد و چند روز بر همين وجه جلّاب و غذا بايد خورد تا اثر نضج در قاروره ظاهر شود و بعد از آن تنقيه بحب ايارج فيقرا بايد كرد و يا بمطبوخى كه درو تربد سفيد مجوف تراشيده و طبخ كرده باشد و ماهى زهره و باديان رومى و تخم كرفس و غيرذلك از آنچه در علاج ماده بلغمى و اخراج آن دخلى دارد بصواب ديد طبيب متدرب اختيار بايد كرد و درين علت از فرزجات نافعه مر آبستن را عليله به خود برگيرد فرزجه كه موجب تسخين رحم و آبستن باشد زعفران و عود و شب يمانى كه مراد زاك بلور است و سماق از هريك دو درم است كه يك مثقال و او دانگ مىشود مجموع ادويه كوفته و پيخته و با عسل آميخته و نيك برهم زده و پنبه و يا پشمى به آن آغشته كرده بر رحم بايد برداشت و اين فرزجه بعد از طهر بايد برداشت و الّا اقل سه روز متعاقب بايد برداشت و بعد از برداشتن شوهر با زن بايد مجامعت كند تا امتحان درست باشد ديگرى ازين اقوى انفحهء خرگوش كه مراد پنيرمايهء اوست و زهرهء ماهى و زهرهء شير از هريك به وزن برابر آن ديگر مجموع باهم خلط كرده پشمى و يا پنبه در آن فروبرده زن بعد از طهر و پاكى از طمث به خود برگيرد اما مجامعت شوهر بعد از برداشتن فرزجه شرط است و در همين پنيرمايه تنهاى خرگوش خاصيت عجيب و غريب درين باب حكما بيان كرده‌اند و گفته‌اند كه پنيرمايه نر او را اگر فرزجه سازند البته پسر آيد و اگر پنيرمايه ماده او را فرزجه سازند البته دختر آيد و اين را مجرب داشته‌اند و الّا اين خاصيت در پنيرمايه آهو و بز و بزغاله نيز گفته‌اند و بعضى از حكما گفته كه انفحه خرگوش و پس‌افگنده او و عسل هر سه برابر اگر فرزجه سازند البته آبستن شود اگر زن عاقره بوده باشد و اين دوا